Zelfstandig wonen tot het laatst

‘Moeten verhuizen vanwege je gezondheid is zo ingrijpend. Dat heb ik van dichtbij gezien’, vertelt Leonard Smit. Het is zijn motivatie om samen met Karel van Berk Het Ouden Huis op te zetten.

Het Ouden Huis - Leonard Smit

‘Mijn schoonouders hadden het zwaar met die verhuizing, zelfs toen het thuis echt niet meer ging. Mijn schoonvader had frontaal dementie en daardoor gedragsproblemen. Mijn schoonmoeder had reuma en parkinson. Uiteindelijk ging mijn schoonvader naar een verpleeghuis en mijn schoonmoeder vond het moeilijk daar te komen.

Een heftige periode, maar ik heb er ook veel van geleerd.

Bijvoorbeeld hoe belangrijk het is om als oudere bijtijds te verhuizen naar een plek waar je tot het laatst kunt blijven. Liefst een huiselijke, sfeervolle woonplek waar je je thuisvoelt, waar je zelf alles bepaalt en waar je kunt blijven, ook als je veel zorg nodig hebt.

Een keuze die je als senior bijtijds zou willen maken. Als je nog helemaal zelf de regie hebt.

Uiteindelijk werd ook mijn schoonmoeder in een verpleeghuis opgenomen. Ik kwam er vaak met een knoop in mijn maag. Dan zat mijn schoonmoeder aan tafel met een kop koude koffie met een rietje erin voor zich. Ze kon het kopje zelf niet meer vasthouden, maar blijkbaar had niemand er even aan gedacht haar te helpen. Of ze zat in de felle zon, omdat niemand er blijkbaar aan had gedacht het zonnescherm naar beneden te doen.

En dan al die verschillende mensen die ze op 1 dag zag. Terwijl ouderen vooral voorspelbaarheid en vertrouwde gezichten nodig hebben.

Ik moest vaak moed verzamelen om bij mijn schoonmoeder op bezoek te gaan.

In plaats van een gezellig bezoek was het mantelzorgen, bijsturen, om haar vervolgens in haar eenzaamheid achterlaten. In afwachting van wat de komende dagen haar zonder ons zouden gaan brengen…

Hoe fijn is het dan als je ouders in een prettige omgeving wonen waar naar hun wens geholpen kan worden? Waar je weet dat er iemand dichtbij hen is die komt helpen als er onverhoopt iets mis gaat met je ouder.

Ik weet uit ervaring dat je altijd schrikt als je mantelzorger bent en de telefoon gaat. Altijd heb je in je achterhoofd of het wel goed gaat. Wat is het dan een opluchting als je daar gerust over kunt zijn. Omdat je weet dat er voor je vader of moeder altijd hulp dichtbij is.

Al helemaal als je vader of moeder in een sfeervolle, gezellig omgeving woont. Een plek waar je als kinderen en familie graag komt.

Daar staat Het Ouden Huis voor.

Het mooie van Het Ouden Huis vind ik daarbij het vanzelfsprekende onderlinge contact. De zorgdrager en en de twee jongeren die in Het Ouden Huis studeren en werken zijn veel in de eetkeuken en zitkamer. Je kunt in Het Ouden Huis met elkaar koffiedrinken, samen vers koken en samen eten. Zo leer je elkaar ongedwongen beter kennen. En tegelijkertijd ben je tot niets verplicht. Je bepaalt als bewoner alles zelf.

En het fijne van Het Ouden Huis is dat je er zelfstandig kunt blijven wonen tot laatst, ook als je veel zorg nodig hebt. Een geruststellende gedachte. Voor bewoners, maar ook voor hun kinderen, familie en vrienden.’